Niets is ons te veel...

Het jaar..2009 alweer...
Wat is er verandert in Nederland??
Het antwoord hierop is....vrijwel alles!!
Als je een willekeurige babyboomer vraagt of dit het Nederland is waar hij of zij in geboren is, zal het antwoord hoogstwaarschijnlijk ‘nee’ zijn .
Nederland is net zoals de rest van de wereld aan het veranderen. Dat dat niet altijd positieve veranderingen zijn, is natuurlijk logisch. Net zoals bij veel dingen in het leven gaan er altijd wel negatieve aspecten gepaard met vooruitgangen.
Zo was het in de tijd van Jules Verne ondenkbaar dat er in de toekomst echt mensen op de maan zouden staan.
Neil Armstrong heeft echter het tegendeel bewezen en de mensheid heeft zich met de woorden “That's one small step for a man, one giant leap for mankind” toch weer een mijlpaal weten te behalen.
Waar vrouwen vroeger een boodschappentas mee moesten nemen om een GSM met de grootte van een koelkast te transporteren, zijn de tasjes en daarmee ook de GSM’s zelfs niet groter meer dan een doosje Smint.
Ironisch gezien willen we als mensen vaak laten zien wat we hebben en wordt de mate van rijkdom of macht vaak geassocieerd met massa en volume...wat betreft techniek is dit dan toch omgekeerd evenredig. Hoe kleiner de goods...hoe groter de man.
Zo kunnen kleine mannen en vrouwen dan toch nog wat zijn zonder meteen opgenomen te worden bij de fysio vanwege een hernia omdat de GSM weer eens te zwaar was en dus zou zorgen voor een scheve rug..nu alleen nog de schoolboeken.
Het leven zit vol verrassingen..wat helaas een minder grote verrassing is, is het feit dat we wat films betreft nog niet heel veel verder zijn dan een aantal jaren geleden.
Zo zijn alle filmprijzen in het verleden behaald en hebben we nog steeds niet echt een film geproduceerd waar de doorsnee Amerikaan een traantje bij weg zal pinken.
Kan dit anders??
Het antwoord is ja...en we gaan het doen ook. Wij als Nederlanders zijn een trotse Natie. Toen Amerika nog decor stond voor een standaard John Wayne western en indianen werden omgekocht met knikkers en kralen beheersten wij de handel tussen Europa en Azïe. Wij waren onverslaanbaar...een klein landje met een onuitputtelijke macht en de mentaliteit van een leger Spartanen.

Waar is die mentaliteit gebleven in de film sector?
Nemen wij echt genoegen met een bescheiden handjeklap aan het einde van een Nederlandse premiere? Of gaan wij toch voor een staanden ovatie voor de oscar commissie en zitten we daar met een zelfvoldane glimlach alsof de wereld weer van ons is?

Ik zeg...we gaan voor het laatste. We laten de wereld zien waar we goed in zijn.
Mijn naam is Miguel Rewinkel en samen met Pepijn Stribos heb ik ongeveer een half jaar geleden het bedrijf Sonic Voyage opgericht. Wij willen ons in de toekomst gaan focussen op producties waar over nagedacht is. Producties waar mensen zelf ook over na moeten gaan denken en waarvan ze het idee krijgen dat ze eigenlijk niet in Nederland gemaakt zijn.

Zo ben ik bezig met een script voor een film die wij in Nederland willen gaan produceren. Het script zit zo in elkaar dat het budget technisch haalbaar is voor Nederlandse film fondsen. Door handig gebruikt te maken van suggestie en dus minder te investeren in “vrouwelijk & of mannelijk bloot” en overbodige special effects, kunnen wij de kosten laag houden terwijl het verhaal zich uitstekend leent voor een interessante beleving.
Zo kunnen wij samen hopelijk over jaren zeggen tegen de wereld dat wij ook geslaagd zijn als film land...en dat niets ons teveel is.